دوره کاردانی هم با تمام خوبیها و بدیهاش تموم شد.مطمئنا با گذر زمان تمام خاطراتش را به دست فراموشی میدیم...
ولی ...
نه یه چیزهای هست که هیچوقت فرموش نمیشه
حتی
حتی اگه ما خودمون رو هم به فراموشی بزنیم !!!
مثل اون لحظه ای که هممون از صمیم قلب برای همدیگر آرزوی سلامتی ،خوشبختی و موفقیت میکردیم.
اون لحظه ای که از همه میخواستیم تا حلالمون کنند .
چون
چون هیشکی از فرداش خبر نداره
معلوم نیست فردا کیا باشن ؟
کیا برن؟
پس با قلبی صاف و ساده همه چیز رو بخشیدیم و خواستیم تا ببخشن.
کاش همیشه مثل این لحظه ها بخشنده بودیم و کینه ها رو دور میریختیم.
کاش میشد که همیشه مثل این لحظه ها با همدیگه صمیمی میبودیم.
کاش با همدیگه مثل کف دست رو راست بودیم.
کاش همیشه ما بودیم.